Η ρομποτική δεν είναι κάτι που ανήκει στο μέλλον — είναι κάτι που μπορεί να ζήσει ένα παιδί τεσσάρων χρονών σήμερα, μέσα από το παιχνίδι.
Στο πρόγραμμα εκπαιδευτικής ρομποτικής τα παιδιά κατασκευάζουν, πειραματίζονται και δίνουν εντολές με τα χέρια τους — χωρίς να το καταλαβαίνουν, σκέφτονται λογικά, επιλύουν προβλήματα και μαθαίνουν από τα λάθη τους. Ακριβώς όπως κάνουν οι πραγματικοί επιστήμονες.
Η αλγοριθμική σκέψη, η επιμονή, η συνεργασία — όλα αυτά καλλιεργούνται φυσικά μέσα από δραστηριότητες που είναι πρώτα απ'όλα διασκεδαστικές, γιατί όταν ένα παιδί χαίρεται αυτό που κάνει, μαθαίνει βαθύτερα.
Στόχος δεν είναι να βγουν μικροί προγραμματιστές, αλλά παιδιά που δεν φοβούνται να δοκιμάσουν, που ξέρουν να σκέφτονται βήμα-βήμα και που έχουν αποκτήσει αυτοπεποίθηση μέσα από το «τα κατάφερα».